Atrakcje

W skład gminy Bukowina Tatrzańska wchodzą takie wsie jak: Białka Tatrzańska, Groń, Leśnica, Czarna Góra, Jurgów i Rzepiska. Najbliższe miasta, do jakich można dostać się z Bukowiny to Zakopane oddalone w kierunku południowo – zachodnim o piętnaście kilometrów i Nowy Targ oddalony w kierunku północno – zachodnim o około dwadzieścia dwa kilometry.
Na jej terenie można podziwiać cały łańcuch Tatr, biegnący ze wschodu na zachód (mierzy on w linii prostej siedemnaście kilometrów szerokości i pięćdziesiąt sześć kilometrów długości). Tatry w dużym stopniu sprawiają, że jest to miejsce bardzo atrakcyjne turystycznie, to przecież w nich znajdują się tak cudowne miejsca jak Morskie Oko, Rysy, Dolina Pięciu Stawów Polskich, Orla Perć, Wielki Wołoszyn czy Świnica. Pozostałe atrakcje na jakie warto zwrócić uwagę przedstawiamy poniżej :

Tereny narciarskie :

  1. Białka Tatrzańska – tereny narciarskie są obsługiwane przez 5 kolei krzesełkowych w ośrodkach narciarskich „Kotelnica Bałczańska” i „Bania” oraz przez 10 wyciągów orczykowych.
  2. Bukowina Tatrzańska – tereny narciarskie są obsługiwane przez 20 wyciągów narciarskich, i   kolej krzesełkową w ośrodku „Turnia”.
  3. W Jurgowie – kolej krzesełkowa „Hawrań”.
  4. W Czarnej Górze – kolej krzesełkowa „Koziniec”.
  • Baseny termalne – „Termy Bukowina” –  wewnątrz znajduje się w sumie dwanaście basenów / sześć wewnętrznych i sześć na zewnętrznych, z wodą termalną o temperaturze 28 – 36oC, może przyjąć 5 000 osób dziennie.
  • Łatwe tereny spacerowe – oferujące najpiękniejsze widoki na Tatry, Pieniny, Gorce i Babią Górę w Beskidach.
  • Ścieżki dla kolarstwa górskiego.
  • Rafting – spływ łodziami pontonowymi i kajakami po Białce, jedynej w Polsce rzece typu alpejskiego.
  • Ośrodki jazdy konnej.

Słynne imprezy folklorystyczne:

  1. Góralski Karnawał (luty),
  2. Muzyczna Zohylina (sierpień),
  3. Sabałowe Bajania (sierpień) – w trakcie którego występują górale z innych krajów, w programie są również liczne konkursy i zabawy, pasowanie na zbójnika.
  • Restauracje regionalne.
  • Kontakt z folklorem tatrzańskim.

Historia

Data powstania Bukowiny nie jest do końca znana. Znajduje się ona w województwie małopolskim na Podhalu. Najstarszy zapis dotyczący Bukowiny miał miejsce w wyroku króla Zygmunta III z roku 1630 dotyczącego skargi na Mikołaja Komorowskiego. Wieś najprawdopodobniej powstała w wyniku wyrąbywania i wypalania polan, przez pierwszych osadników. Takim oto sposobem w głuszy leśnej powstały liczne zagrody, których granice zostały z czasem zatwierdzone i wpisane do ksiąg gruntowych. Stosunkowo późne zasiedlenie terenów Bukowiny Tatrzańskiej, było spowodowane surowym klimatem, sytuację nie ułatwiały częste klęski żywiołowe, które w połączeniu z nieurodzajną ziemią stanowiły główną przyczynę niedostatku i głodu.
W 1824 roku rząd austriacki sprzedał bogatemu magnatowi Emanuelowi Homolacz takie wsie jak : Białka, Zakopane, Dębno, Międzyczerwienne, Bukowina, Waksmund, Ostrowsko, Brzegi, Zubsuche, Bystre, Leśnica, Gron. Mieszkańcy Bukowiny nie byli zadowolenie z jego władzy, gdyż odbierał on siłą ich grunty, łąki, pastwiska. Na szczęście w wyniku walk chłopskich w 1846 roku i rewolucji, która odbyła się dwa lata później została zniesiona pańszczyzna.
Z źródeł historycznych i znajdujących się w nich danych widać, że mimo ubóstwa, ciężkich warunków oraz zacofania wieś rozrastała się. W 1795 roku, jak podają źródła w Bukowinie było dwadzieścia sześć osiadłych gazdów, a w roku 1881 było już ich 235, mieszkańców natomiast 1107.
W XIX wieku rozwijało się już rzemiosło i przemysł. Drogi wybudowano dopiero pod koniec XIX wieku. Prowadziła ona przez Kiry, wzdłuż Porońca graniami wierchów. Droga ta nie należała jednak do najłatwiejszych i najprzyjemniejszych, ponieważ była wyboista, kamienista i ciężko było się dostać tam nie tylko pieszo ale i konno. Jedynie podróżujący kramarze przynosili wieści ze świata i dostarczali produkty, do których mieszkańcy Bukowiny nie mieli dostępu (nie było tam sklepów). Dopiero w 1897 roku nastąpił mały przełom, za sprawą dotarcia do Bukowiny pierwszych gości, podążających w stronę Morskiego Oka.
Pierwszy kościół i szkoła zostały wybudowane w pierwszych dziesięcioleciach XX wieku. W budowaniu kościoła ogromne znaczenie miał Jędruś Kramarz – to on wyszedł z inicjatywą jego budowy, stworzył plany i włożył wiele pracy i wysiłku, by te plany zatwierdzono i zezwolono na budowę. Kościół budowany był przez 20 lat, Jędruś Kramarz, w trakcie jego budowy był nie tylko cieślą, murarzem, stolarzem, ale również rzeźbiarzem (wyrzeźbił ołtarz i figury). W 1895 otwarto jedno klasową szkołę, a w 1922 powstała z niej już sześcioklasowa.
W 1928 rozpoczęto budowę „Domu Ludowego”, który miał być miejscową placówką kulturalną, a zakończono  w 1934 roku.  W 1926 roku prezes „Domku Ludowego” –  Franciszek Ćwiżewicz sprowadził przenośny niemy aparat kinowy, obejmując działalnością kilkanaście miejscowości powiatu nowotarskiego. Dzięki jego wysiłkom powstało między innymi Towarzystwo Przyjaciół Bukowiny. Za sprawą Towarzystwa została założona w 1929 roku agencja pocztowa i telefon. W 1935 roku urzędowo zatwierdzono zmianę nazwy wsi na Bukowina Tatrzańska. W 1936 roku powstała Spółdzielcza Elektrownia w Bukowinie i wieś otrzymała światło. W tym samym roku Dom Ludowy wyposażył kino w aparaturę dźwiękową i zawarł umowę z filmem polskim o dostarczanie kronik tygodniowych oraz filmików naukowych i rozrywkowych.
Tak oto „Dom Ludowy” wpisał się do historii Bukowiny i niewątpliwie przyczynił się do jej rozwoju. Obecnie w Domu Ludowym – znajdującym się w największym drewnianym budynku w Polsce – odbywają się coroczne ogólnopolskie i regionalne imprezy folklorystyczne, a Bukowina Tatrzańska liczy ok. 2700 mieszkańców.